Խաչատրյան ընտանիքից պատերազմը խլեց ամենաթանկը՝ Հովհաննեսի կյանքը։ Հովհաննեսը ծնունդով Կապանից էր։ Նա ծննդավայրում է ստացել միջնակարգ կրթությունը, որից հետո էլ զինծառայության է մեկնել։ Հովհաննեսի ծառայությունն անցել է Հադրութում։
Իր անձնային հատկանիշների շնորհիվ Հովհաննեսն անմիջապես կարգվել է որպես սերժանտ, ապա նաև՝ դիրքի ավագ։ Սեպտեմբերյան հանրահայտ դեպքերի հենց ամենասզբից Հովհաննեսը ներգարվվել է պաշտպանական գործընթացի մեջ։
Լինելով նվիրյալ ընկեր՝ նա մենակ չի թողել վիրավորում ստացած ընկերներին։ Նրան դասակի հրամանատար են նշանակում։ Հերոսաբար պայքարելով՝ Հովհաննեսն ու իր հրամանատարն ընկնում են հենց հրադադարի օրը՝ նոյեմբերի տասին։ Նրա կորուստը անջնջելի հետք է թողել ընտանիքի անդամների վրա։
Մեխ ցավով տեղեկացանք, որ կյանքից հեռացել է Հովհաննեսի մայրիկը՝ Աննան։ Աննա Դավթյանին ընկերներն ու մտերիմները ճանաչում են որպես կենսախինդ ու կյանքով լեցուն մարդ։ Նրա անժամանակ մահը կրկնապատկել է ընտանիքի անամոք վերքի մորմոքը։
