Ալ․ Լապշինը գրում է․ «Հայաստանն այսօր դեսպան է նշանակել Իսրայելում․ Արման Հակոբյանն էր, ով նախկինում դեսպան էր Բրազիլիայում։ Ընդհանրապես, Իսրայելում դեսպանատան բացման պատմությունն ի սկզբանե մշուշոտ էր, քանի որ սկզբում 30 տարի հայկական շահերն Իսրայելում ընդհանրապես չէին ներկայացնում, այլ ակտիվորեն լոբբինգ էին անում ադրբեջանական շահերը։
Երբ իշխանությունները վերջապես հասկացան, որ սխալ է անտեսել հարաբերությունները Մերձավոր Արևելքի կարևոր երկրներից մեկի և միջուկային տերության հետ, դեսպան ուղարկեցին։ Բայց այնպիսի դեսպան, որը, մեղմ ասած, ոչինչ չի արել։ Եվ նա ոչինչ չէր կարող անել:
Դեսպան Արմեն Սմբատյանը նշանակվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, այնուհետև Արցախում պատերազմ է սկսվել և դեսպանը հետ է կանչվել՝ ի նշան Ադրբեջանին զենք վաճառելու դեմ բողոքի։ Իբր նախկինում, նախորդ 20 տարիներին զենք չէր վաճառվում։ Իհարկե վաճառեցին, բայց Հայաստանը չանհանգստացավ, դիվանագիտական գործողություններ չձեռնարկվեցին։ Զգացողություն կար, որ Իսրայելում դեսպանը նշանակվել է միայն անմիջապես հետ կանչելու համար՝ ցույց տալով դժգոհություն։
Իրավիճակի ողբերգական բնույթը նաև նրանում էր, որ, ինչպես նշվում է իսրայելական որոշ լրատվամիջոցներում, դեսպանը հետ է կանչվել զուտ ձևականորեն, քանի որ նա անգամ չի հասցրել Իսրայել գալ և սկսել աշխատանքը։ Ինչ-որ մեկը ուղարկեց ինձ հղումը, որ այն օրը, երբ դեսպանը հետ կանչվեց Իսրայելից, նա ընկերների հետ հանգստանում էր Երևանի սրճարանում։ Իսկ հետո նույնիսկ լրատվամիջոցներում գրեցին, որ դեսպան Սմբատյանին դատում են Երևանում անշարժ գույքի հետ կապված ինչ-որ կասկածելի խարդախության համար։
Դրանից հետո Թել Ավիվում Հայաստանի դեսպանատան տարածքը, որը վարձակալել էր լավ գումարով, ամբողջովին դատարկ էր։ Հայաստանը հարուստ երկիր է, և դատարկ տարածքի համար ամսական մի քանի հազար դոլար վարձավճար վճարելը ոչինչ չի պահանջում։ Որքան գիտեմ, դեսպանատունը հսկում էր հայ ցածրաստիճան դիվանագետը, ով այլ բան չէր անում։ Հյուպատոսական ծառայություններ, հանդիպումներ Իսրայելի քաղաքական և հասարակական գործիչների հետ չեն անցկացվել։
Կարճ ասած. Հուսով եմ, որ նոր դեսպանի գալով ամեն ինչ հունի մեջ կընկնի, և Իսրայելում Հայաստանի շահերը կսկսեն լրջորեն ու երկար պաշտպանվել»։
