Հայկական մշակույթի զարգացման համար ասես բավական լայն աշխատանքներ են տարվել բոլոր ժամանակներում, սակայն այդ ամենի հիմքը դնելն ասես բավական բարդ փուլերից մեկն է եղել ինչպես նախկինում ստեղծելիս, այնպես էլ նաև այժմ այդ ամենն պահպանելու հարցում։
Շատ տարիներ առաջ էր, ինչ ամեն ինչ դեռևս նոր էր սկսում ստեղծվել և վերջապես ամեն ինչ իր իսկ կերպով սկսում հունի մեջն ընկնել։
Հայկական մշակույթի ամեից նշանակալի օղակներից մեկն էլ նաև Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնը եղավ, որն ահռելի աշխատանքներ պահանջեց կառուցելու համար, սակայն դարձավ Երևան քաղաքի կենտրոնը խորհրդանշող հիմնական կառույցը։
Մեծն Թամանյանն իր նախագծում փորձում էր կատարելագործել բոլոր այն մեթոդները, որոնցով և պատրրաստվում էր նաև կյանքի կոչել այդ հսկա աշխատանքը։
Մեծանուն ճարտարապետի կողմից էլ կարծես թե կյանքի կոչվեց այն հսկա շենքը, որն ասես մինչ մեր օրեր շարունակում է համարվել բավական նշանակալի մի կառույց։
Տարիներ շարունակ հենց այդ շենքի պատերից ներս են կայացել ամենից հետաքրքիր բալետներն ու օպերաները։
Հենց այդ պատերի ներսում են տեղի ունեցել մի շարք նշանակալի մրցանակաբաշխություններ և նաև համերգային նախագծեր։
Նախագահների համար նշանակալի հանդիպումները ևս հենց այդ պատերի ներսում են տեղի ունեցել և իհարկե անվերջ կարելի է թվել այդ շարքը։
