Հայրենիքի համար կյանքը նվիրաբերած նահատակներից է Ասլամազյան Արմենը, որին մտերիմներն ու ընկերները Ումուդ էին անվանում, իսկ ավելի լայն շրջանակների համար նա հայտնի էր նաև որպես Օմարի արծիվ։ Արմենը ժամանակին հերոսաբար մասնակցել է քառասունչորս օր ձգվող մարտերին։
Նա սեպտեմբերի տասներեքին Ջերմուկում էր՝ Ջերմուկը պաշտպանող զինվորականներից մեկն էր։ Արմենը մինչ վերջերս էլ եղել անհետ կորած զինվորական։ Մեր զինվորականները, որոնց մեջ է եղել նաև Արմենը, շրջափակվել է հակառակորդի չորս հարյուր հոգանոց խմբի կողմից։
Ավելի ուշ պարզվել է, որ Արմենն ընկերների հետ համառորեն ու խիզախ կերպով մարտնչել է հակառակորդի հսկայական խմբի դեմ՝ ոչնչացնելով նրանցից շատերին։ Ի վերջո, տեսնելով, որ այլ ելք պարզապես չկա, Արմենը պшյթեցրել է ինքն իրեն։
Նա իր հետ տարել է նաև հակառակորդ զորքի այլ զինվորականների ևս։ Արմենի և նրա նմանների շնորհիվ է, որ այսօր կանգուն է Ջերմուկը։
