Հայկ Թորոյանը գրում է․ «Կյանքը ինչ բանա․ 2018 ին՝ Քայլ արա մերժիր Սերժին, 2021 ին քայլ անեմ պատիվ ունեմ ցավդ տանեմ Սերժ Ազատիչ ջան։ Հ.Գ. Տեսնես նման սկզբունք ունեցող մարդիկ իրենց ընտանիքին ինչքանով կարո՞ղ են հավատարիմ լինել, միթե՞ սրանք շաբաթը մեկ մի նոր ամուսին չեն փոխում և բոլորին վստահեցնում, որ իրենք կnւյս են և այդ տղամարդը իր կյանքում առաջին տղամարդն է։
ՀՀԿ-ին ցավակցում եմ, որ այնքան նեղն է ընկել, նման անսկզբունք ունեցող երևույթներին է իր շարքերը հավաքում, ինչա թե «Ժողովուրդ Օրաթերթով» կարող է «պատիվ ունեմի» քարոզարշավը լուսաբանի։ Բայց «պատիվ ունեցողները» չեն հասկանում, որ դшվաճանը աֆրիկայում էլ լինի, դшվաճան է լինելու։
Ես ինքս ՀՀԿ-ի թիմում շատերին ճանաչելով, կասեի մի բան, որ այո հհկ-ում եղել են մարդիկ, որ 2018 թ-ի ամենադժվար օրվանից մինչ 2021 թ-ի այս օրը, իրենց սկզբունքներին հավատարիմ մնացին և բազմաթիվ քննադատությունների արժանանալով, հшյհոյաքներ լսելով, ճամբարներ չփոխեցին։
Առնվազը դուրս եկան հհկ-ից և վերջ դրեցին քաղաքական իրենց կարիերային, ինչը նորմալ էր, բայց այսօր նման երևույթին դասել իրենց շարքերը, սա նշանակում է, ոչ թե պատիվ ունեք, այլ ոչինչ չունեք։ Ցավում եմ «պատիվ բառը արժեզրկելու համար»»։
