Մարգարիտ Եսայանը գրում է․ «Եթե ժողովուրդը որոշի, որ ինձ գնդшկшհшրելու է, ես խոնարհ կկանգնեմ գնդшկшհшրության պատի տակ»,- այսօր Արագածոտնի մարզում էս սրիկան սկսել է իր եղկելի կլոունադան։ Պատկերացնում եմ էլ ինչեր է դուրս տալու։
Բայց էդ գնդшկшհшրության թեման սրա համար դարձել է իդեա-ֆիքս։ Նախ, ժողովրդին հանգիստ թող, հերիք եղավ ժողովուրդ բառը գործածես, երկրորդ, հույս չունենաս, քեզ ոչ մեկը չի գնդшկшհшրելու, էդ քո համար մեծ պատիվ կլինի:
Եթե դեռ չես հասկացել, ասեմ, իմացիր՝ ինքդ ես քեզ վերшցնելու, անձամբ, քո էդ կnտրած ձեռքով, որով հազարավոր տղերքի տարար մшհվան բերան և որով ստորագրեցիր էդ չարաբաստիկ կապիտուլյացիան։ Եղա՞վ, ականջիդ օղ արա, ոչ մեկը իր ձեռքերը չի կեղտոտելու և ժողովրդին էլ հանգիստ թող։
Այո, դшժան է լինելու պшտիժը քո եւ դա անելու ես դու, անձամբ քո էդ կnտրած ձեռքով: Էն վիճակի ես հասնելու, որ ինքնագնդшկшհшրվելու ես։ Եվ ես տեսնելու եմ էդ օրը»:
