Նահանգներում ապրող Լիլուի ավագ զավակը՝ տղան, արդեն մեկ տարի է, ինչ հաճախում է դպրոց։ Լիլուն պատմում է, որ սկզբում երեխան մասնավոր դպրոց է հաճախել, սակայն հետո փոխել է հանրակրթական դպրոց, որն իրենց տանը մոտ է գտնվում։
Դպրոցի աշակերտների մեծ մասը հայեր են, իսկ տնօրենը բավականին ըմբռնումով է մոտենում հայկական ավանդույթների պահպանմանը։ Լիլուին բարկացրել է այն, որ դպրոցի ծնողների հետ հեռավար հանդիպում է կազմակերպվել հատուկ առիթով։
Հանդիպման ժամանակ ծնողներին հատուկ մասնագետները տեղեկացրել են, որ իրենք պատրաստվում են երեխաների հետ խոսել uեռափnխության, ընտանիքիների ոչ ավանդական բնույթի մասին։ Լիլուն չի կարողանում հասկանալ այն ծնողներին, որոնք որևէ խնդիր չեն տեսնում այդ հարցում։
Նա մտածում է երեխային դպրոցից հանելու կամ այլ ելքերի մասին՝ հասկանալով հանդերձ, որ լուծման տարբերակ գտնելը բարդ է։ Լիլուի մտահոգությունների, մայրական անհանգստությունների և այլ մանրամասների մասին՝ կցված նյութի մեջ։
