«Ավագ թոռը՝ Արշակը, որը դատավոր Նաիրա Հովսեփյանի որդին էր, հերոսաբար նահատակվեց 44-օրյա պատերազմում, մյուս թոռը՝ Դերենիկը․․․»

Գևորգ Դանիելյանը գրում է․ «Անկախության օրը մի մասի համար խոցված տոն է, մի մասի համար դաժան ու անիմաստ ինքնահաստատվելու առիթ։ Իսկ ինչպես է այդ տոնը դիմավորում ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի երջանկահիշատակ դասախոս Գևորգ Հովսեփյանի գերդաստանը։

Ավագ թոռը՝ Արշակը, որը դատավոր Նաիրա Հովսեփյանի որդին էր, հերոսաբար նահատակվեց 44-օրյա պատերազմում, մյուս թոռը՝ Դերենիկը, որը դատախազ Սոնա Հովսեփյանի որդին է, անկախության տոնին կամավոր զորակոչվեց, թեպետ՝ գերազանցությամբ ավարտել էր բակալավրիատը, այս փուլում զինծառայությունից տարկետման օրինական հիմքեր ուներ և կարող էր ուսումը շարունակել մագիստրատուրայում։

Աստված պահապան Դերենիկին, բարի ծառայություն և բարի վերադարձ։ Այս ընդգծված համեստ ու Երկրին նվիրված մարդիկ մեր կողքին են ապրում, իրենց որդիներին սիրում են մյուս ծնողներից ոչ պակաս, բայց չեն վարանում, երբ խոսքը Հայրենիքի պաշտպանության մասին է։

Թեպետ՝ ճաշակում են մեր բացահայտ անհամարժեք ու սառը վերաբերմունքը (ամիսներ առաջ դատավոր Հովսեփյանի թեկնածությունն Ազգային ժողովը մերժեց միաձայն), մնում են անուղղելի վեհանձն և ազգային արժանապատվության խորհրդանիշ, խոնարհումս»։

Рейтинг
( 1 оценка, среднее 5 из 5 )
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: