Հոկտեմբերի տասնհինգը Վարդուհի Վարդանյանը ընկերների, ընտանիքի անդամների, հարազատների համար ցավով ու կարոտով լի օր է դարձել արդեն տասնվեց տարի, քանի որ նա հենց այդ օրն է կյանքից հեռացել չարաբաստիկ վթարի պատճառով։
Վարդուհու միակ ու սիրելի տղան՝ Ռուբենը, որ շատ կապված էր մայրիկի հետ, առանց նրա ապրում է արդեն տասնվեց տարի, սակայն նրա ամեն օրը մտովի մոր հետ է անցնում։ Վարդուհու տղայի ամուսնությունից հետո Վարդուհու հարսը մեծ սիրով ու նրբանկատությամբ է վերաբերվում ամուսնու ապրումների և նրա վաղամեռիկ մայրիկի լուսավրո հիշատակի հետ։
Մերին տեղադրել է Ռուբենի և իրենց դստրիկի համատեղ լուսանկարը։ Լուսանկարի հետին ֆոնին երևում է Վարդուհու լուսանկարը։ Պատկերը բավականին ազդեցիկ է ստացվել։
Այս օրը սովորաբար արդեն տասնվեց տարի Վարդուհու մտերիմները նրա մասին հիշողություններն են վերապատմում։
Համացանցի առկայության պայմաններում շատերն այդ հիշողություններով կիսվում են հանրային լայն շրջանակների հետ։
