Մաշա Մատվեևան կսնասեր ու կենսուրախ արտիստուհիներից է։ Նրա տղան քառասուն օրական է եղել, երբ Մաշան թողել է ամուսնական կյանքը՝ վերադառնալով Երևան՝ ծնողների մոտ։
Նա մինչ այսօր տղամարդ չունի իր կողքին, սակայն իրեն միայնակ չի համարում, քանի որ տղային մեծացնելու հարցում նրան օգնում են հայրը, մայրը, եղբայրները, քույրը։
Մաշան խոստովանում է, որ տղայի ուսման ճանապարհին որոշ դժվարությունների է հանդիպում։ Նա նշում է, որ իր տղան՝ Արտյոմը, ցանկանում է դառնալ պատմության ուսուցիչ, իսկ ինքը ցանկանում է, որ տղան ապագայում իրավաբան լինել։
Մաշան իրեն ինքնամփոփ չի համարում, իր բոլոր խնդիրներով կիսվում է մայրիկի և ընկերուհիների հետ՝ նրանց օգնությամբ գտնելով անհրաժեշտ լուծումներ։ Մաշան ամենաշատը վախենում է մահվանից՝ իր կամ ծնողների։
Մաշային մահվան վախերն ուղեկցել են նաև մանկության տարիներին։ Նա իր կյանքի ամենամեծ ողբերգությունը համարում է իր հայրիկի մայրիկի՝ տատիկի մահը, երբ Մաշան տասնչորս տարեկան է եղել։ Մաշայի մասին ավելի հետաքրքիր մանրամասները՝ կից։
