Հասմիկ Կարապետյանը շուտով իր առաջնեկին դպրոց կուղեկցի, սակայն ինքը նույնպես սիրով ու կարոտով է հիշում իր դպրոցն ու դասընկերներին։ Նա դպրոցում ավագ է եղել, շատ ակտիվ բնավորության պատճառով հաճախ է կազմակերպել դասերից փախուստներ։
Հասմիկ Կարապետյանն ինքն իրեն բնորոշում է որպես սիրով լի մարդ, որը տարբեր տարիքում թունդ սիրահարվել է տարբեր տղաների։ Նրա առաջին սիրահարությունը մանկապարտեզում է եղել, իսկ դպրոցում սիրահարվել է իր դասընկերոջը։
Նա հիշում է, որ դպրոցում աչքի է ընկել իր համարձակ պահվածքով, միշտ ունեցել է սեփական կարծիքը, ինչի համար էլ տղաները շրան շատ են սիրել։ Հասմիկը նույնիսկ հիշում է, որ իր դասարանի տղաները դեմ էին, որ նա երգչուհի դառնա։
Հասմիկի հիշողությունների մեջ վառ է այն դրվագը, որ իր դասարանի Վերջին զանգի արարողության երաժշտական լուծումները դասղեկն իրեն է վստահել, իսկ ան պատվով է դուրս եկել այդ պարտականության տակից։
