Արտիստուհիներից Ստեփանյան Ջուլիետան համարում է, որ uխալ է արել իր խնդիրների մասին խոսել, քանզի դա իրենն է, մինչդեռ նա չի խուսափում հանրային խնդիրների մասին իր մտահոգության տիրույթում հանրայնորեն արտահայտվել։ Նա նշում է, որ հետևում է քաղաքական խմորումներին։
Ջուլիետան մտածում է, որ բոլորն էլ Հայաստանում նույն բանն են ուզում, սակայն միասնական չեն այդ հարցում, ինչի պատճառnվ էլ ոչ մի դրական տեղաշարժերի ականատես չենք լինում։ Արտիստուհու կարծիքով հաջողակ երկրների հաջողության գրավականաը հավաք ու միասնական լինելն է։
Ջուլիետա Ստեփանյանը տասնյոթ տարի աշխատել է Ստեփանակերտի թատրոնում։ Նա իրեն արտակարգ է զգացել այդ ժողովրդի շրջապատում, քանզի նրանք ջինջ են ու մաքուր։ Նա գտնում է, որ մեր երկրի հաջողության միակ գրավականը հզոր զորք ունենալն է։
Նա ափսոսում է, որ մենք աղճատված ու զատված ենք։ Այդ ամենով հանդերձ՝ նա ապագան լուսավոր է տեսնում։
