Տիգրան Վարդանյանը գրում է․ «Մի ուսապարկ քիչ առաջ անդրադարձել է Արմեն Աշոտյանին։ Երբ անդրադառնում եք Արմեն Աշոտյանին, թե նա Բաքվում է եղել, ես ուզում եմ հստակ հասկանաք, որ Աշոտյանը այնտեղ որպես մահապարտ էր:
Աշոտյանը, եթե հավաքագրված լիներ, որպես` «ագենտ» կամ լրտես, ապա Աշոտյանը այդքան հիվանդագին չէր տանի 44 օրյա պատերազմն ու դրա հետևանքները: Աշոտյանը ձեր նման ուրախ կլիներ այն արդյունքով, ինչին դուք հասցրեցիք Հայաստանն ու Արցախ աշխարհը:
Աշոտյանն այն եզակի մարդկանցից մեկն է, ով այդքան վիրավորված և uպանված հայ զինվոր է տեսել, բայց Աստված գիտի թե ոնց` իր մեջ ուժ է գտել, որպեսզի չխելագարվի:
Ըստ երևույթին այդ ներքին ուժը պայմանավորված է նրանով, որ ինքն իր ձևով ու չափով դեռ «վրեժ» է լուծելու տղերքին դավադիր պատերազմի բերան տանող ու uպանող վիժվածքներից»,- իր ասելիքը եզրափակում է Տ․ Վարդանյանը։
