Այսօր բուլղարացի գուշակ և պայծառատես Վանգայի հիշատակի օրն է։ Նրա մասին կարծես թե տարբեր ժամանակներում հասցրել են հետաքրքիր նոր վարկածներ պտտվալ մարդկանց կողմից։
Գուշակն իր կյանքի տարբեր ժամանակենր հասցրել է ապրել մի քանի երկրներում, սակայն նաև իր ծավալած գործունեության ժամանակահատվածում շուրջ քսան տարի նա շարուանկել է իր այցելուներին ընդունել Ռուպիտեում։
Նա թերևս իր ժամանակների ամենից բացաառիկ և միևնույն ժամանակ նաև յուրօրինակ առանձնահատկություններով լի կինն էր, ով ի դեպ կարողացել էր անել էնպես, որպեսզի այն ամենն ինչն ինքն էր տեսնում կամ կանխազգում ճիշտ լիներ։
Մարդիկ անգամ երբեմն մնում էին զարմացած, թե ինչպես կարող էին այդչափ ճիշտ լինել իր կանխատեսումները։
Ավելին, նրա մոտ գայացած հերթերից անգամ շատ հաճախ օրեր էին անցնում, որպեսզի որևէ մեկի հերթն հասներ իրեն։
Այն տարիներին ասես նման պայծառատես մարդիկ իսկապես բացառիկ շնորհ ունեցողներից մեկն էին, որոնք նաև առանձնակի կերպով աչքի էին ընկնում։
Սակայն նրան շնորհված այդչափ տաղադն ասես միայն իրեն էր հարիր, ինչի մասին անգամ չեն դադարել մշտապես գրել և խոսել մարդիկ։
Մեր ժամանակներում ևս գրում ու խոսում են նրա անվան շուրջ և շարունակ բերում նաև մեջբերութմներ թե Վանգան ինչ է ժամանակին ասել այս կամ այն երկրի մասին և այլն։ Այդ ամենն ասես աստիճանաբար դառնում են իրական։
