Սենոր Հասրաթյանը, անդրադառնալով մարդկային բնույթին ու էությանը, գրում է հետևյալը․ «Վտանգավոր է այն մարդը, ով դադարել է հաշվի նստել հանրային կարծիքի հետ, ում համար սեփական անձի մասին հնչող գնահատականները (հատկապես՝ բացասական) որևէ նշանակություն չունեն և նա դրանց վերաբերվում է ոչ այլ կերպ, քան օդում արձակված կրшկnցի։
Առավել քան վտանգավոր է, եթե տվյալ անձն ունի իշխանություն և այդ իշխանությունն անվերահսկելի է որևէ մեկի կողմից:
Այդ կարգավիճակում գտնվող մարդու անտարբերությունը, վտшնգավոր լինելով հանդերձ, սրընթացորեն վեր է ածվում պետական աղետի, որից անդառնալիորեն տուժում է ոչ թե նրա միջավայրը, այլ Երկիրն՝ ընդհանրապես։
Այսօր մենք ազգովին դարձել ենք իրականությունից կտրված նման մեկի քմահաճույքների գերին, որից ազատվելու ճանապարհն այլընտրանք չունի՝ նրան պետք է անհապաղ հեռացնել։ Հեռացնել ցանկացած գնով և միջոցների միջև խտրականություն չդնելով, քանզի նպատակն արդար է, իսկ ժամանակը՝ սպառված»։
